ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دستاورد تلاش های دانشمند ایرانی دانشگاه هاروارد و گروه پژوهشی او؛ انهدام سلول های سرطانی با ریز گلوله های دارویی

دانش و فناوری- مهسا رحمانیان: سلول های سرطانی سموم را می بلعند!
رؤیای شیمی درمانی و رساندن مواد سمی به سلول های سرطانی، یکی از چالش های فرا روی پژوهشگران در سال های اخیر بوده است.
چالش بزرگ تر پیش روی دانشمندان علوم زیستی، واداشتن سلول های سرطانی به بلعیدن «طعمه های سمی» است که به سوی آنها گسیل می شوند.
تاکنون در این مبارزه نفس گیر زیستی هیچ تلاشی به اندازه پژوهش های پروفسور امید فرخزاد، استاد ایرانی دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد و گروه مطالعاتی او - که به صورت ویژه درباره ریز فناوری های تحقیق می کنند- با کامیابی همراه نبوده است.
این گروه پژوهشی در جدیدترین ابتکار مطالعاتی خود که با مشارکت مؤسسه فناوری ماساچوست(ام آی تی) و بیمارستان عمومی ماساچوست انجام شد، سامانه انتقال دارویی را به کار گرفته و آزمایش کرد که می تواند به صورت کارآمد مقدار زیادی از داروهای ویژه شیمی درمانی را به سلول های سرطانی پروستات برساند.
این فرایند شباهت بسیاری به ساخت و تجهیز یک ماشین زیستی به ظریف ترین ویژگی های کاربردی دارد. در واقع، داروهای سرطانی را می توان سرنشینان این ریز ماشین فرض کرد که با آن به سوی مقصد رهسپار می شوند.
پژوهشگران برای ساخت این ریز ماشین زیستی از راهبرد ویژه ای استفاده کردند که با تلاش گروه مطالعاتی امید فرخزاد طراحی و تکمیل شده و با آن می توان مولکول هایی را که باید به سطح سلول بچسبند(لیگاند)، نشانه گذاری و مشخص کرد. بدین ترتیب مثلاً می توان به صورت ویژه سلول های سرطانی را نشانه گرفت.
پژوهشگران در جریان این فرایند، ریز ذرات دربردارنده داروهای شیمی درمانی را به کار گرفتند.
برای درک بهتر راهبرد انتخابی پروفسور امید فرخزاد باید ابتدا رفتار «لیگاند»ها را درک کرد. بیشتر «لیگاند»ها توانایی اتصال به سلول ها را دارند.
امید فرخزاد و همکارانش با شیوه خاصی توانستند «لیگاند»های ویژه ای را انتخاب کنند که نه تنها توانایی چسبیدن به سلول های سرطانی پروستات را داشتند بلکه دارای دو ویژگی مهم دیگر نیز بودند: 1- به اندازه کافی هوشمند بودند که توانایی بازشناختن سلول های سرطانی و غیر سرطانی را داشتند. 2- آنها برای بلعیده شدن توسط سلول های سرطانی طراحی شده بودند.
به گفته پروفسور فرخزاد با آنکه بیشتر «لیگاند»ها در محاصره سلولی گرفتار می آیند اما این فرایند به صورت کارآمد اتفاق نمی افتد. گروه پژوهشگران دانشگاه هاروارد، «لیگاند»های ویژه ای را تولید کرده اند که تمایل زیادی به احاطه و بلعیده شدن دارند.
تمایل آگاهانه یک «لیگاند» برای احاطه شدن از سوی یک سلول در جریان گسیل های دارویی حیاتی به شمار می آید زیرا از این رهگذر به جای آنکه بیشتر «لیگاند»ها در سطح سلول باقی بمانند زمینه برای ورود بیشینه میزان دارو به سلول های سرطانی هموار شده و درمان سرطان به گونه کاراتری صورت می گیرد.
یکی دیگر از جنبه های مهم این فرایند دارو رسانی، امکان کنش ریز «لیگاند»ها با نشان گذارهای چندگانه سرطانی روی سطح سلول است. از این رهگذر می توان به مبارزه کارآمد با سلول های سرطانی بیشتری امیدوار بود.
روش های کنونی درمان سرطان بر پایه هدف قرار دادن نشان گذارهای سرطانی مشهور استوار است.
طرح پژوهشی امید فرخزاد و گروهش از سوی مؤسسه ملی سلامت آمریکا، بنیاد سرطان پروستات «دیوید کوچ» و برنامه پژوهش سرطان پروستات وزارت دفاع ایالات متحده پشتیبانی می شود.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ابهام در رویکردهای اینترنتی ایران؛ آقای وزیر، با اینترنت موافقید یا مخالف؟!

صحبت های متناقض وزیر ارتباطات درباره «اینترنت ملی» نه تنها بازخوردهای داخلی منفی داشته بلکه خوراک بسیار خوبی برای رسانه های خارجی هم فراهم کرده است.
به گزارش «آی تی ایران»، در پی صحبت های مبهم وزیر ارتباطات در ماه های اخیر درباره «اینترنت ملی»( یا اینترانت ملی یا شبکه ملی اطلاعات یا ... )، نگرانی از بابت بسته شدن اینترنت به دغدغه های پیشین کاربران ایرانی اینترنت و نیز صاحبان صنایع و سازمان های خصوصی و دولتی افزوده شده است. با وجود این، گویا وزیر ارتباطات قصد شفاف کردن تفسیرهای مترتب برحرفهایش را ندارد. اما براستی اینترنت دوست است یا دشمن؟
هم اکنون بسیاری از سازمان های دولتی و خصوصی در ایران به دلیل نبود بستر مخابراتی و زیرساختی مناسب، حتی شبکه های داخلی خود را نیز از طریق اینترنت به یکدیگر ارتباط می دهند. در واقع، مصرف کنندگان اصلی اینترنت بنگاه های اقتصادی و سازمان های دولتی و غیر دولتی و در نهایت مردم عادی هستند. در قانون توسعه چهارم و پنجم بر توسعه ارتباطی کشور تأکید گسترده ای صورت گرفته و حتی از اینترنت پرسرعت و درگاه های آن به صراحت نام برده شده است.
چنین تأکیدات قانونی نشان دهنده آن است وزارت ارتباطات وظیفه اصلی توسعه اینترنت را در کشور بر عهده دارد و مسؤولیت اصلی در زمینه توسعه نیافتگی یا نبود بستر ایمن و مطمئن نیز بر عهده همین وزارتخانه است.
با وجود این به نظر می رسد وزیر ارتباطات به جای حمایت از این شبکه و فعالان آن در مقابل همه آنها ایستاده و یا دست کم از این که «وزیر ارتباطات» کشور را ضد توسعه اینترنت معرفی کنند، چندان ناخشنود نیست.
واقعیت این است کارشناسان بر این باورند وزارت ارتباطات به جای توسعه متناسب اینترنت در سال های اخیر تلاش کرده پشت شبکه ملی اطلاعات ضعف های توسعه نیافتگی اینترنت را در کشور جبران کند.
بر پایه گزارش های مرکز آمار ایران که بتازگی منتشر شده، ضریب نفوذ اینترنت در ایران بیشتر از 7/14 درصد نیست. این یعنی 85 درصد مردم ایران به اینترنت متصل نیستند. یافته های مرکز آمار ایران نشان می دهد در سالهای مدیریت تقی پور بر وزارت ارتباطات، رشد اینترنت در ایران بیش از 3 درصد نبوده و بیش از 85 درصد از مردم ایران همچنان از طریق «دایل آپ» به اینترنت ارتباط دارند.
وزیر ارتباطات در تازه ترین مصاحبه خود با خبرگزاری فارس تلویحاً اعلام کرده برنامه پنجم توسعه صراحتی بر توسعه اینترنت ندارد و حالا با تلاش برای تفکیک اینترنت و شبکه ملی اطلاعات بر این موضوع تأکید می کند که وظیفه این وزارتخانه توسعه شبکه ملی اطلاعات است.
تقی پور در این سال ها در حالی بر شبکه ملی اطلاعات و پیش از آن «اینترنت ملی» پای فشرده که هنوز طرح دقیقی از این شبکه در اختیار رسانه ها و مردم قرار نگرفته است. آقای تقی پور در مدت وزارت وو نشستن بر مسند مهمترین شخصیت ارتباطی کشور حتی یک جلسه مطبوعاتی در حضور رسانه ها برگزار نکرده و بیشتر تلاش کرده تنها از طریق ارتباط با برخی خبرگزاری های دستچین شده مانند خبرگزاری فارس ، ایرنا ، ایسنا و مهر نیازهای خبری خود را برطرف کند.
با وجود این باید از وزیر ارتباطات پرسید: تاوان عقب افتادگی شدید ایران در حوزه پهنای باند اینترنتی را چه کسی باید بدهد؟
هزینه کندی شدید اینترنت و اتلاف وقت میلیون ها نفر از کاربران ایرانی را چه کسی باید پرداخت کند؟
وضعیت اینترنتی که متولی آن شرکت زیرساخت( وابسته به وزارت ارتباطات) است به گونه ای بوده که بسیاری از مردم عملاً از دریافت خدمات اینترنتی مناسب ناامید شده اند. با وجود این، انگار مسؤولان وزارت ارتباطات گوش خود را به روی انتقادات کارشناسان و مردم و عدم پایداری شبکه داخلی بسته اند.
وزیر ارتباطات در مصاحبه های اخیر خود تلاش کرده کم کاری های حوزه اینترنت را با وعده شبکه ملی اطلاعات در آینده جبران کند این در حالی است که حتی برای راه اندازی شبکه ملی اطلاعات نیز اطلاعات و زمان بندی های دقیقی در نظر گرفته نشده است.